Tagarchief: google

Wat zou u doen? #21

Elke zaterdag vraagt Volkskrant Magazine aan mij in de brievenrubriek wat ik zou doen. Het antwoord op de vraag is simpel. Strepen. Met een dikke zwarte marker.

Het is weekend, en tijd weer voor een Magazine. Of een boekje. Of een stift.

watzouudoenhoofdstuk

Rechtse poëzie 8: coraline gedicht

Rechtse poëzie is poëzie die inspeelt op de behoefte van de consument. En dan met name de digitale behoefte. Het is namelijk flink balen als je na een fijne zoekopdracht niet op de site komt waar je moet wezen. Daarom: poëzie geschreven naar aanleiding van de Google-zoektermen die naar deze blog hebben geleid.

Met deze keer de zoekopdracht:

coraline

 

mensen zeggen dat ik haar naam uitspreek
met vloeiende walging, met nijdigheid
maar dat is natuurlijk niet waar

in de auto van mark zit ik te wachten
op het moment dat mark eindelijk
zijn gitaar gepakt heeft
en in de auto stapt

ik heb de lampen uitgedaan

mark zegt: het doel van een menselijke ziel
is in chronologische volgorde
licht, troost, paradijs

ik geloof daar niet in zeg ik,
in paradijs

toch wel, zegt hij, en hij vraagt me
haar naam voor een laatste keer uit te spreken
daarna start hij de auto

Rechtse poëzie 6: Hoe weet je welke vis je ving

Rechtse poëzie is poëzie die inspeelt op de behoefte van de consument. En dan met name de digitale behoefte. Het is namelijk flink balen als je na een fijne zoekopdracht niet op de site komt waar je moet wezen. Daarom: poëzie geschreven naar aanleiding van de Google-zoektermen die naar deze blog hebben geleid.

Met in deze aflevering de volgende zoekopdracht:

hoe weet je welke vis je ving

ik ben geen dromer, ik ben geen visser,
op dagen dat ik in mijn loomheid alleen ben,
noem ik alle vogelnamen die ik ken,
maar een vogelaar ben ik ook al niet,

ik ben vaak al binnen enkele minuten klaar.

op andere dagen kan ik uren bij het wiel bij mij achter zitten
met een hengel en een emmer en verder niets
en dan, dan kijk ik wat weg, denk ik na,
over welke vogels ik allemaal ken,

welke ik nog vangen moet. dan
kijk ik of de draad al onder water gaat,
en ik verzin me gigantische schepsels, die hongerig
in mijn aas bijten. want namen ken ik niet.

vissennamen zijn voor mij als dromen,
ik vang ze wel, benoem ze verkeerd of ik benoem ze niet
en gooi ze terug.

Rechtse Poëzie 4: ferf wat stoffen aflaat

Rechtse poëzie is poëzie die inspeelt op de behoefte van de consument. En dan met name de digitale behoefte. Het is namelijk flink balen als je na een fijne zoekopdracht niet op de site komt waar je moet wezen. Daarom: poëzie geschreven naar aanleiding van de Google-zoektermen die naar deze blog hebben geleid.

Met deze keer de zoekopdracht:

Wat? Nou ja. Ferf dus. Oude spelling van verf, blijkbaar, of misschien zocht er wel echt iemand naar deze Friese politicus uit de negentiende eeuw.

ferf wat stoffen aflaat

we zongen liedjes tegen alle liefde in
toen we met de hele groep naar de molen liepen
die zo nodig nog blauwer geschilderd moest worden

de kleur was misschien nu wat vaal maar de vrouw
die uit de molen kwam gelopen met
zwarte koffie had heldere ogen

niets hield ons nog tegen om na de tweede kop
overdreven rondom het gebouw te schilderen,
steeds sneller, vrijwel rennend op het laatst.

uitgeput in de kroeg die we op de terugweg tegenkwamen,
zei boeleke dat we wellicht zelf de molens waren
vandaag, dat we door lichte wind waren gedreven.

Rechtse Poëzie 3: zee, strand, schelpen

Rechtse poëzie is poëzie die inspeelt op de behoefte van de consument. En dan met name de digitale behoefte. Het is namelijk flink balen als je na een fijne zoekopdracht niet op de site komt waar je moet wezen. Daarom: poëzie geschreven naar aanleiding van de Google-zoektermen die naar deze blog hebben geleid.

Met deze keer de zoekopdracht:

Vraag me ook niet waarom iemand daarnaar zoekt.

Zee
Kom, zei de neushoornvogel
Met een geluid alsof hij aan een
Langdurige verkoudheid leed,
Maar het was de kater maar,
Zei hij en we gleden het water in.

Strand
Gewikkeld in harde handdoeken
Lazen we vervolgens elk een boek.
Hij las iets van Toon Tellegen,
Omdat die eekhoorns daarin zo mooi menselijk
Worden beschreven,
Vond de neushoornvogel.

Schelpen
De neushoornvogel en ik
Zijn eigenlijk twee kleine schelpen.
De neushoornvogel snapte die
Metafoor niet, net zoals regel-
Afbrekingen. Je kunt het ook niet helpen,
Dat je de hoge poëzie niet begrijpt,
Zei ik hardop sussend. Je bent immers
Een neushoornvogel.

De neushoornvogel knikte instemmend.