Tagarchief: consument

Rechtse poëzie 8: coraline gedicht

Rechtse poëzie is poëzie die inspeelt op de behoefte van de consument. En dan met name de digitale behoefte. Het is namelijk flink balen als je na een fijne zoekopdracht niet op de site komt waar je moet wezen. Daarom: poëzie geschreven naar aanleiding van de Google-zoektermen die naar deze blog hebben geleid.

Met deze keer de zoekopdracht:

coraline

 

mensen zeggen dat ik haar naam uitspreek
met vloeiende walging, met nijdigheid
maar dat is natuurlijk niet waar

in de auto van mark zit ik te wachten
op het moment dat mark eindelijk
zijn gitaar gepakt heeft
en in de auto stapt

ik heb de lampen uitgedaan

mark zegt: het doel van een menselijke ziel
is in chronologische volgorde
licht, troost, paradijs

ik geloof daar niet in zeg ik,
in paradijs

toch wel, zegt hij, en hij vraagt me
haar naam voor een laatste keer uit te spreken
daarna start hij de auto

Advertenties

Rechtse poëzie 5: vogelpop patronen

Rechtse poëzie is poëzie die inspeelt op de behoefte van de consument. En dan met name de digitale behoefte. Het is namelijk flink balen als je na een fijne zoekopdracht niet op de site komt waar je moet wezen. Daarom: poëzie geschreven naar aanleiding van de Google-zoektermen die naar deze blog hebben geleid.

Met in deze aflevering de volgende zoekopdracht:

vogelpop patronen

ik praatte wat met vogel op het perron
we hadden zojuist de trein gemist en
hij had nog steeds zijn kromme loop
er waren eigenlijk maar weinig dingen opmerkelijk veranderd aan hem

het bord gaf de tijden aan op een manier
die een beetje verwijtend was: 11:45, 12:45
elk uur, zei vogel, elk uur,
ik knikte met mijn handen, een uur wachten

we ijsbeerden. het perron was ons decor,
ellenlang toneel. op het trapje aan weerszijden stond een
bord van een man met gespreide benen
ik heb beide mannen bijna zestien keer gezien

het hele voorval was zo toevallig eigenlijk, zei ik vogel
als een negentigjarige

en toen ik later weer in de trein zat,
vogel in tas, had ik het duidelijke gevoel dat een dergelijk avontuur
nooit meer herhaald kon worden

Rechtse Poëzie 4: ferf wat stoffen aflaat

Rechtse poëzie is poëzie die inspeelt op de behoefte van de consument. En dan met name de digitale behoefte. Het is namelijk flink balen als je na een fijne zoekopdracht niet op de site komt waar je moet wezen. Daarom: poëzie geschreven naar aanleiding van de Google-zoektermen die naar deze blog hebben geleid.

Met deze keer de zoekopdracht:

Wat? Nou ja. Ferf dus. Oude spelling van verf, blijkbaar, of misschien zocht er wel echt iemand naar deze Friese politicus uit de negentiende eeuw.

ferf wat stoffen aflaat

we zongen liedjes tegen alle liefde in
toen we met de hele groep naar de molen liepen
die zo nodig nog blauwer geschilderd moest worden

de kleur was misschien nu wat vaal maar de vrouw
die uit de molen kwam gelopen met
zwarte koffie had heldere ogen

niets hield ons nog tegen om na de tweede kop
overdreven rondom het gebouw te schilderen,
steeds sneller, vrijwel rennend op het laatst.

uitgeput in de kroeg die we op de terugweg tegenkwamen,
zei boeleke dat we wellicht zelf de molens waren
vandaag, dat we door lichte wind waren gedreven.