Twee vogelaars

Na alle voorafgaande onzin toch maar een gedichtje:

Twee vogelaars

Zonneke, was het maar avond
Desie en hij zaten op het asfalt dat nog nat was

Ze keken slakken
Ze kropen voorbij alsof ze een voor een de overkant wilden zien

De kleine wervelwindjes in het gras
Wekten pluisjes en vogels uit hun koude slaap

Desie en hij sloegen elkaar de armen om
Ze voorspelden de namen van de slakken die aan de lopende band overstaken

Joop, Rachel, Goedemond, Suikerbekje, Flint
Desie voorspelde telkens elke naam correct, en ze schrok daar zelf van

Het regende in het dorp wat verderop
Er werden grijze strepen door de terugtocht getrokken

Of bleven ze zitten aldaar op de doorweekte weg
En lieten ze elkaar niet meer los en zagen ze slakken tot ze draaierig werden

Was het maar waar
Zonneke, op een dag noem ik je naam correct

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s